VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
soficais - soficades**
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
soficaram - soficárom
Futuro
vós
soficareis - soficaredes
elas-eles-vocês
soficarão - soficarám
Pretérito imperfeito
vós
soficáveis - soficávades
elas-eles-vocês
soficavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
soficáreis - soficárades
elas-eles-vocês
soficaram
Condicional
vós
soficaríeis - soficaríades
elas-eles-vocês
soficariam
Conjuntivo
Presente
vós
sofiqueis - sofiquedes
Pretérito Imperfeito
vós
soficásseis - soficássedes
elas-eles-vocês
soficassem
Futuro
elas-eles-vocês
soficarem
Imperativo
Negativo
nunca
sofiqueis - sofiquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
soficarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) soficache
Pretérito Imperfeito :
(vós) soficávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) soficárais
Condicional :
(vós) soficaríais
Imperativo :
(vós) soficade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
soficai-la - soficade-la
elas-eles-vocês
soficam-na
Pretérito Perfeito
eu
sofiquei-a - sofiquei-na
ela-ele-você
soficou-a - soficou-na
elas-eles-vocês
soficaram-na - soficárom-na
Futuro
eu
soficá-la-ei - soficarei-na
tu
soficá-la-ás - soficará-la
ela-ele-você
soficá-la-á - soficará-a
nós
soficá-la-emos - soficaremo-la
vós
soficá-la-eis - soficarede-la
elas-eles-vocês
soficá-la-ão - soficarám-na
Pretérito Imperfeito
vós
soficávei-la - soficávade-la
elas-eles-vocês
soficavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
soficárei-la - soficárade-la
elas-eles-vocês
soficaram-na
Condicional
eu
soficá-la-ia - soficaria-a
tu
soficá-la-ias - soficaria-la
ela-ele-você
soficá-la-ia - soficaria-a
nós
soficá-la-íamos - soficaríamo-la
vós
soficá-la-íeis - soficaríade-la
elas-eles-vocês
soficá-la-iam - soficariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a sofique
vós que
a sofiqueis - a sofiquedes
elas-eles-vocês que
a sofiquem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a soficasse
vós se
a soficásseis - a soficássedes
elas-eles-vocês se
a soficassem
Futuro
ela-ele-você quando
a soficar
elas-eles-vocês quando
a soficarem
Imperativo
Afirmativo
soficai-a - soficai-na
vós
Negativo
nunca
a sofiqueis - a sofiquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a soficar - ao soficá-la
tu para
a soficares - ao soficare-la
ela-ele-você para
a soficar - ao soficá-la
nós para
a soficarmos - ao soficarmo-la
vós para
a soficardes - ao soficarde-la
elas-eles-vocês para
a soficarem - ao soficarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a soficar - ao soficá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) soficache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) soficávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) soficárai-la
Condicional :
(vós) soficaríai-la - (vós) soficá-la-íais
Imperativo :
(vós) soficade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.