VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
aforquitais - aforquitades**
elas-eles-vocês
aforquitam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
aforquitaram - aforquitárom
Futuro
vós
aforquitareis - aforquitaredes
elas-eles-vocês
aforquitarão - aforquitarám
Pretérito imperfeito
vós
aforquitáveis - aforquitávades
elas-eles-vocês
aforquitavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
aforquitáreis - aforquitárades
elas-eles-vocês
aforquitaram
Condicional
ela-ele-você
aforquitaria
vós
aforquitaríeis - aforquitaríades
elas-eles-vocês
aforquitariam
Conjuntivo
Presente
vós
aforquiteis - aforquitedes
elas-eles-vocês
aforquitem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
aforquitasse
vós
aforquitásseis - aforquitássedes
elas-eles-vocês
aforquitassem
Futuro
elas-eles-vocês
aforquitarem
Imperativo
Negativo
nunca
aforquiteis - aforquitedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
aforquitarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) aforquitache
Pretérito Imperfeito :
(vós) aforquitávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aforquitárais
Condicional :
(vós) aforquitaríais
Imperativo :
(vós) aforquitade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
aforquitai-la - aforquitade-la
elas-eles-vocês
aforquitam-na
Pretérito Perfeito
eu
aforquitei-a - aforquitei-na
ela-ele-você
aforquitou-a - aforquitou-na
elas-eles-vocês
aforquitaram-na - aforquitárom-na
Futuro
eu
aforquitá-la-ei - aforquitarei-na
tu
aforquitá-la-ás - aforquitará-la
ela-ele-você
aforquitá-la-á - aforquitará-a
nós
aforquitá-la-emos - aforquitaremo-la
vós
aforquitá-la-eis - aforquitarede-la
elas-eles-vocês
aforquitá-la-ão - aforquitarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
aforquitava-a
vós
aforquitávei-la - aforquitávade-la
elas-eles-vocês
aforquitavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
aforquitara-a
vós
aforquitárei-la - aforquitárade-la
elas-eles-vocês
aforquitaram-na
Condicional
eu
aforquitá-la-ia - aforquitaria-a
tu
aforquitá-la-ias - aforquitaria-la
ela-ele-você
aforquitá-la-ia - aforquitaria-a
nós
aforquitá-la-íamos - aforquitaríamo-la
vós
aforquitá-la-íeis - aforquitaríade-la
elas-eles-vocês
aforquitá-la-iam - aforquitariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a aforquite
vós que
a aforquiteis - a aforquitedes
elas-eles-vocês que
a aforquitem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a aforquitasse
vós se
a aforquitásseis - a aforquitássedes
elas-eles-vocês se
a aforquitassem
Futuro
ela-ele-você quando
a aforquitar
nós quando
a aforquitarmos
vós quando
a aforquitardes
elas-eles-vocês quando
a aforquitarem
Imperativo
Afirmativo
aforquitai-a - aforquitai-na
vós
Negativo
nunca
a aforquiteis - a aforquitedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a aforquitar - ao aforquitá-la
tu para
a aforquitares - ao aforquitare-la
ela-ele-você para
a aforquitar - ao aforquitá-la
nós para
a aforquitarmos - ao aforquitarmo-la
vós para
a aforquitardes - ao aforquitarde-la
elas-eles-vocês para
a aforquitarem - ao aforquitarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a aforquitar - ao aforquitá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) aforquitache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) aforquitávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aforquitárai-la
Condicional :
(vós) aforquitaríai-la - (vós) aforquitá-la-íais
Imperativo :
(vós) aforquitade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.