VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
aforricais - aforricades**
elas-eles-vocês
aforricam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
aforricaram - aforricárom
Futuro
vós
aforricareis - aforricaredes
elas-eles-vocês
aforricarão - aforricarám
Pretérito imperfeito
vós
aforricáveis - aforricávades
elas-eles-vocês
aforricavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
aforricáreis - aforricárades
elas-eles-vocês
aforricaram
Condicional
vós
aforricaríeis - aforricaríades
elas-eles-vocês
aforricariam
Conjuntivo
Presente
vós
aforriqueis - aforriquedes
elas-eles-vocês
aforriquem
Pretérito Imperfeito
vós
aforricásseis - aforricássedes
elas-eles-vocês
aforricassem
Futuro
elas-eles-vocês
aforricarem
Imperativo
Negativo
nunca
aforriqueis - aforriquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
aforricarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) aforricache
Pretérito Imperfeito :
(vós) aforricávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aforricárais
Condicional :
(vós) aforricaríais
Imperativo :
(vós) aforricade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
aforricai-la - aforricade-la
elas-eles-vocês
aforricam-na
Pretérito Perfeito
eu
aforriquei-a - aforriquei-na
ela-ele-você
aforricou-a - aforricou-na
elas-eles-vocês
aforricaram-na - aforricárom-na
Futuro
eu
aforricá-la-ei - aforricarei-na
tu
aforricá-la-ás - aforricará-la
ela-ele-você
aforricá-la-á - aforricará-a
nós
aforricá-la-emos - aforricaremo-la
vós
aforricá-la-eis - aforricarede-la
elas-eles-vocês
aforricá-la-ão - aforricarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
aforricava-a
vós
aforricávei-la - aforricávade-la
elas-eles-vocês
aforricavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
aforricara-a
vós
aforricárei-la - aforricárade-la
elas-eles-vocês
aforricaram-na
Condicional
eu
aforricá-la-ia - aforricaria-a
tu
aforricá-la-ias - aforricaria-la
ela-ele-você
aforricá-la-ia - aforricaria-a
nós
aforricá-la-íamos - aforricaríamo-la
vós
aforricá-la-íeis - aforricaríade-la
elas-eles-vocês
aforricá-la-iam - aforricariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a aforrique
vós que
a aforriqueis - a aforriquedes
elas-eles-vocês que
a aforriquem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a aforricasse
vós se
a aforricásseis - a aforricássedes
elas-eles-vocês se
a aforricassem
Futuro
ela-ele-você quando
a aforricar
elas-eles-vocês quando
a aforricarem
Imperativo
Afirmativo
aforricai-a - aforricai-na
vós
Negativo
nunca
a aforriqueis - a aforriquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a aforricar - ao aforricá-la
tu para
a aforricares - ao aforricare-la
ela-ele-você para
a aforricar - ao aforricá-la
nós para
a aforricarmos - ao aforricarmo-la
vós para
a aforricardes - ao aforricarde-la
elas-eles-vocês para
a aforricarem - ao aforricarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a aforricar - ao aforricá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) aforricache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) aforricávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aforricárai-la
Condicional :
(vós) aforricaríai-la - (vós) aforricá-la-íais
Imperativo :
(vós) aforricade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.