VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
auscultais - auscultades**
elas-eles-vocês
auscultam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
auscultaram - auscultárom
Futuro
vós
auscultareis - auscultaredes
elas-eles-vocês
auscultarão - auscultarám
Pretérito imperfeito
vós
auscultáveis - auscultávades
elas-eles-vocês
auscultavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
auscultáreis - auscultárades
elas-eles-vocês
auscultaram
Condicional
vós
auscultaríeis - auscultaríades
elas-eles-vocês
auscultariam
Conjuntivo
Presente
vós
ausculteis - auscultedes
elas-eles-vocês
auscultem
Pretérito Imperfeito
vós
auscultásseis - auscultássedes
elas-eles-vocês
auscultassem
Futuro
elas-eles-vocês
auscultarem
Imperativo
Negativo
nunca
ausculteis - auscultedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
auscultarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) auscultache
Pretérito Imperfeito :
(vós) auscultávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) auscultárais
Condicional :
(vós) auscultaríais
Imperativo :
(vós) auscultade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
auscultai-la - auscultade-la
elas-eles-vocês
auscultam-na
Pretérito Perfeito
eu
auscultei-a - auscultei-na
ela-ele-você
auscultou-a - auscultou-na
elas-eles-vocês
auscultaram-na - auscultárom-na
Futuro
eu
auscultá-la-ei - auscultarei-na
tu
auscultá-la-ás - auscultará-la
ela-ele-você
auscultá-la-á - auscultará-a
nós
auscultá-la-emos - auscultaremo-la
vós
auscultá-la-eis - auscultarede-la
elas-eles-vocês
auscultá-la-ão - auscultarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
auscultava-a
vós
auscultávei-la - auscultávade-la
elas-eles-vocês
auscultavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
auscultara-a
vós
auscultárei-la - auscultárade-la
elas-eles-vocês
auscultaram-na
Condicional
eu
auscultá-la-ia - auscultaria-a
tu
auscultá-la-ias - auscultaria-la
ela-ele-você
auscultá-la-ia - auscultaria-a
nós
auscultá-la-íamos - auscultaríamo-la
vós
auscultá-la-íeis - auscultaríade-la
elas-eles-vocês
auscultá-la-iam - auscultariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a ausculte
vós que
a ausculteis - a auscultedes
elas-eles-vocês que
a auscultem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a auscultasse
vós se
a auscultásseis - a auscultássedes
elas-eles-vocês se
a auscultassem
Futuro
ela-ele-você quando
a auscultar
elas-eles-vocês quando
a auscultarem
Imperativo
Afirmativo
auscultai-a - auscultai-na
vós
Negativo
nunca
a ausculteis - a auscultedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a auscultar - ao auscultá-la
tu para
a auscultares - ao auscultare-la
ela-ele-você para
a auscultar - ao auscultá-la
nós para
a auscultarmos - ao auscultarmo-la
vós para
a auscultardes - ao auscultarde-la
elas-eles-vocês para
a auscultarem - ao auscultarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a auscultar - ao auscultá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) auscultache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) auscultávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) auscultárai-la
Condicional :
(vós) auscultaríai-la - (vós) auscultá-la-íais
Imperativo :
(vós) auscultade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.