VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
desvitaminais - desvitaminades**
elas-eles-vocês
desvitaminam
Pretérito Perfeito
ela-ele-você
desvitaminou
elas-eles-vocês
desvitaminaram - desvitaminárom
Futuro
ela-ele-você
desvitaminará
vós
desvitaminareis - desvitaminaredes
elas-eles-vocês
desvitaminarão - desvitaminarám
Pretérito imperfeito
ela-ele-você
desvitaminava
vós
desvitamináveis - desvitaminávades
elas-eles-vocês
desvitaminavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
desvitaminara
vós
desvitamináreis - desvitaminárades
elas-eles-vocês
desvitaminaram
Condicional
ela-ele-você
desvitaminaria
vós
desvitaminaríeis - desvitaminaríades
elas-eles-vocês
desvitaminariam
Conjuntivo
Presente
vós
desvitamineis - desvitaminedes
elas-eles-vocês
desvitaminem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
desvitaminasse
vós
desvitaminásseis - desvitaminássedes
elas-eles-vocês
desvitaminassem
Futuro
ela-ele-você
desvitaminar
elas-eles-vocês
desvitaminarem
Imperativo
Negativo
nunca
desvitamineis - desvitaminedes
vós
Infinitivo
Flexionado
ela-ele-você
desvitaminar
elas-eles-vocês
desvitaminarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) desvitaminache
Pretérito Imperfeito :
(vós) desvitaminávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) desvitaminárais
Condicional :
(vós) desvitaminaríais
Imperativo :
(vós) desvitaminade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
ela-ele-você
desvitamina-a
vós
desvitaminai-la - desvitaminade-la
elas-eles-vocês
desvitaminam-na
Pretérito Perfeito
eu
desvitaminei-a - desvitaminei-na
ela-ele-você
desvitaminou-a - desvitaminou-na
elas-eles-vocês
desvitaminaram-na - desvitaminárom-na
Futuro
eu
desvitaminá-la-ei - desvitaminarei-na
tu
desvitaminá-la-ás - desvitaminará-la
ela-ele-você
desvitaminá-la-á - desvitaminará-a
nós
desvitaminá-la-emos - desvitaminaremo-la
vós
desvitaminá-la-eis - desvitaminarede-la
elas-eles-vocês
desvitaminá-la-ão - desvitaminarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
desvitaminava-a
vós
desvitaminávei-la - desvitaminávade-la
elas-eles-vocês
desvitaminavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
desvitaminara-a
vós
desvitaminárei-la - desvitaminárade-la
elas-eles-vocês
desvitaminaram-na
Condicional
eu
desvitaminá-la-ia - desvitaminaria-a
tu
desvitaminá-la-ias - desvitaminaria-la
ela-ele-você
desvitaminá-la-ia - desvitaminaria-a
nós
desvitaminá-la-íamos - desvitaminaríamo-la
vós
desvitaminá-la-íeis - desvitaminaríade-la
elas-eles-vocês
desvitaminá-la-iam - desvitaminariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a desvitamine
vós que
a desvitamineis - a desvitaminedes
elas-eles-vocês que
a desvitaminem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a desvitaminasse
nós se
a desvitaminássemos
vós se
a desvitaminásseis - a desvitaminássedes
elas-eles-vocês se
a desvitaminassem
Futuro
tu quando
a desvitaminares
ela-ele-você quando
a desvitaminar
nós quando
a desvitaminarmos
vós quando
a desvitaminardes
elas-eles-vocês quando
a desvitaminarem
Imperativo
Afirmativo
desvitaminai-a - desvitaminai-na
vós
Negativo
nunca
a desvitamineis - a desvitaminedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a desvitaminar - ao desvitaminá-la
tu para
a desvitaminares - ao desvitaminare-la
ela-ele-você para
a desvitaminar - ao desvitaminá-la
nós para
a desvitaminarmos - ao desvitaminarmo-la
vós para
a desvitaminardes - ao desvitaminarde-la
elas-eles-vocês para
a desvitaminarem - ao desvitaminarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a desvitaminar - ao desvitaminá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) desvitaminache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) desvitaminávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) desvitaminárai-la
Condicional :
(vós) desvitaminaríai-la - (vós) desvitaminá-la-íais
Imperativo :
(vós) desvitaminade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.