Dicionário Estraviz. Inicio
Início > Resultado da pesquisa

Conjugador do estraviz

Também podes experimentar a pesquisa avançada

    VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL

    Indicativo
    Presente
    eu
    enrito
    tu
    enritas
    ela-ele-você
    enrita
    nós
    enritamos
    vós
    enritais - enritades**
    elas-eles-vocês
    enritam
    Pretérito Perfeito
    eu
    enritei
    tu
    enritaste
    ela-ele-você
    enritou
    nós
    enritamos
    vós
    enritastes
    elas-eles-vocês
    enritaram - enritárom
    Futuro
    eu
    enritarei
    tu
    enritarás
    ela-ele-você
    enritará
    nós
    enritaremos
    vós
    enritareis - enritaredes
    elas-eles-vocês
    enritarão - enritarám
    Pretérito imperfeito
    eu
    enritava
    tu
    enritavas
    ela-ele-você
    enritava
    nós
    enritávamos
    vós
    enritáveis - enritávades
    elas-eles-vocês
    enritavam
    Pretérito Mais-Que-Perfeito
    eu
    enritara
    tu
    enritaras
    ela-ele-você
    enritara
    nós
    enritáramos
    vós
    enritáreis - enritárades
    elas-eles-vocês
    enritaram
    Condicional
    eu
    enritaria
    tu
    enritarias
    ela-ele-você
    enritaria
    nós
    enritaríamos
    vós
    enritaríeis - enritaríades
    elas-eles-vocês
    enritariam
    Conjuntivo
    Presente
    eu
    enrite
    tu
    enrites
    ela-ele-você
    enrite
    nós
    enritemos
    vós
    enriteis - enritedes
    elas-eles-vocês
    enritem
    Pretérito Imperfeito
    eu
    enritasse
    tu
    enritasses
    ela-ele-você
    enritasse
    nós
    enritássemos
    vós
    enritásseis - enritássedes
    elas-eles-vocês
    enritassem
    Futuro
    eu
    enritar
    tu
    enritares
    ela-ele-você
    enritar
    nós
    enritarmos
    vós
    enritardes
    elas-eles-vocês
    enritarem
    Imperativo
    Afirmativo
    enrita
    tu
    enrite
    você
    enritemos
    nós
    enritai
    vós
    enritem
    vocês
    Negativo
    nunca
    enrites
    tu
    nunca
    enrite
    você
    nunca
    enritemos
    nós
    nunca
    enriteis - enritedes
    vós
    nunca
    enritem
    vocês
    Infinitivo
    Flexionado
    eu
    enritar
    tu
    enritares
    ela-ele-você
    enritar
    nós
    enritarmos
    vós
    enritardes
    elas-eles-vocês
    enritarem
    Impessoal
    Infinitivo
    enritar
    Gerúndio
    enritando
    Particípio Passado
    enritado
    Outras Variantes
    Pretérito Perfeito :
    (tu) enritache
    Pretérito Imperfeito :
    (vós) enritávais
    Pretérito mais-que-perfeito :
    (vós) enritárais
    Condicional :
    (vós) enritaríais
    Imperativo :
    (vós) enritade

    VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)

    Indicativo
    Presente
    eu
    enrito-a
    tu
    enrita-la
    ela-ele-você
    enrita-a
    nós
    enritamo-la
    vós
    enritai-la - enritade-la
    elas-eles-vocês
    enritam-na
    Pretérito Perfeito
    eu
    enritei-a - enritei-na
    tu
    enritaste-a
    ela-ele-você
    enritou-a - enritou-na
    nós
    enritamo-la
    vós
    enritaste-la
    elas-eles-vocês
    enritaram-na - enritárom-na
    Futuro
    eu
    enritá-la-ei - enritarei-na
    tu
    enritá-la-ás - enritará-la
    ela-ele-você
    enritá-la-á - enritará-a
    nós
    enritá-la-emos - enritaremo-la
    vós
    enritá-la-eis - enritarede-la
    elas-eles-vocês
    enritá-la-ão - enritarám-na
    Pretérito Imperfeito
    eu
    enritava-a
    tu
    enritava-la
    ela-ele-você
    enritava-a
    nós
    enritávamo-la
    vós
    enritávei-la - enritávade-la
    elas-eles-vocês
    enritavam-na
    Pretérito Mais-Que-Perfeito
    eu
    enritara-a
    tu
    enritara-la
    ela-ele-você
    enritara-a
    nós
    enritáramo-la
    vós
    enritárei-la - enritárade-la
    elas-eles-vocês
    enritaram-na
    Condicional
    eu
    enritá-la-ia - enritaria-a
    tu
    enritá-la-ias - enritaria-la
    ela-ele-você
    enritá-la-ia - enritaria-a
    nós
    enritá-la-íamos - enritaríamo-la
    vós
    enritá-la-íeis - enritaríade-la
    elas-eles-vocês
    enritá-la-iam - enritariam-na
    Conjuntivo
    Presente
    eu que
    a enrite
    tu que
    a enrites
    ela-ele-você que
    a enrite
    nós que
    a enritemos
    vós que
    a enriteis - a enritedes
    elas-eles-vocês que
    a enritem
    Pretérito Imperfeito
    eu se
    a enritasse
    tu se
    a enritasses
    ela-ele-você se
    a enritasse
    nós se
    a enritássemos
    vós se
    a enritásseis - a enritássedes
    elas-eles-vocês se
    a enritassem
    Futuro
    eu quando
    a enritar
    tu quando
    a enritares
    ela-ele-você quando
    a enritar
    nós quando
    a enritarmos
    vós quando
    a enritardes
    elas-eles-vocês quando
    a enritarem
    Imperativo
    Afirmativo
    enrita-a
    tu
    enrite-a
    você
    enritemo-la
    nós
    enritai-a - enritai-na
    vós
    enritem-na
    vocês
    Negativo
    nunca
    a enrites
    tu
    nunca
    a enrite
    você
    nunca
    a enritemos
    nós
    nunca
    a enriteis - a enritedes
    vós
    nunca
    a enritem
    vocês
    Infinitivo
    Flexionado
    eu para
    a enritar - ao enritá-la
    tu para
    a enritares - ao enritare-la
    ela-ele-você para
    a enritar - ao enritá-la
    nós para
    a enritarmos - ao enritarmo-la
    vós para
    a enritardes - ao enritarde-la
    elas-eles-vocês para
    a enritarem - ao enritarem-na
    Impessoal
    Infinitivo para
    a enritar - ao enritá-la
    Gerúndio
    enritando-a
    Outras Variantes
    Pretérito Perfeito :
    (tu) enritache-a
    Pretérito Imperfeito :
    (vós) enritávai-la
    Pretérito mais-que-perfeito :
    (vós) enritárai-la
    Condicional :
    (vós) enritaríai-la - (vós) enritá-la-íais
    Imperativo :
    (vós) enritade-a

    ** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.

    *** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.