VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
enritais - enritades**
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
enritaram - enritárom
Futuro
vós
enritareis - enritaredes
elas-eles-vocês
enritarão - enritarám
Pretérito imperfeito
vós
enritáveis - enritávades
elas-eles-vocês
enritavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
enritáreis - enritárades
elas-eles-vocês
enritaram
Condicional
vós
enritaríeis - enritaríades
elas-eles-vocês
enritariam
Conjuntivo
Pretérito Imperfeito
vós
enritásseis - enritássedes
elas-eles-vocês
enritassem
Futuro
elas-eles-vocês
enritarem
Imperativo
Negativo
nunca
enriteis - enritedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
enritarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) enritache
Pretérito Imperfeito :
(vós) enritávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) enritárais
Condicional :
(vós) enritaríais
Imperativo :
(vós) enritade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
enritai-la - enritade-la
elas-eles-vocês
enritam-na
Pretérito Perfeito
eu
enritei-a - enritei-na
ela-ele-você
enritou-a - enritou-na
elas-eles-vocês
enritaram-na - enritárom-na
Futuro
eu
enritá-la-ei - enritarei-na
tu
enritá-la-ás - enritará-la
ela-ele-você
enritá-la-á - enritará-a
nós
enritá-la-emos - enritaremo-la
vós
enritá-la-eis - enritarede-la
elas-eles-vocês
enritá-la-ão - enritarám-na
Pretérito Imperfeito
vós
enritávei-la - enritávade-la
elas-eles-vocês
enritavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
enritárei-la - enritárade-la
elas-eles-vocês
enritaram-na
Condicional
eu
enritá-la-ia - enritaria-a
tu
enritá-la-ias - enritaria-la
ela-ele-você
enritá-la-ia - enritaria-a
nós
enritá-la-íamos - enritaríamo-la
vós
enritá-la-íeis - enritaríade-la
elas-eles-vocês
enritá-la-iam - enritariam-na
Conjuntivo
Presente
vós que
a enriteis - a enritedes
elas-eles-vocês que
a enritem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a enritasse
vós se
a enritásseis - a enritássedes
elas-eles-vocês se
a enritassem
Futuro
ela-ele-você quando
a enritar
elas-eles-vocês quando
a enritarem
Imperativo
Afirmativo
enritai-a - enritai-na
vós
Negativo
nunca
a enriteis - a enritedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a enritar - ao enritá-la
tu para
a enritares - ao enritare-la
ela-ele-você para
a enritar - ao enritá-la
nós para
a enritarmos - ao enritarmo-la
vós para
a enritardes - ao enritarde-la
elas-eles-vocês para
a enritarem - ao enritarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a enritar - ao enritá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) enritache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) enritávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) enritárai-la
Condicional :
(vós) enritaríai-la - (vós) enritá-la-íais
Imperativo :
(vós) enritade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.