VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
ordenais - ordenades**
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
ordenaram - ordenárom
Futuro
vós
ordenareis - ordenaredes
elas-eles-vocês
ordenarão - ordenarám
Pretérito imperfeito
vós
ordenáveis - ordenávades
elas-eles-vocês
ordenavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
ordenáreis - ordenárades
elas-eles-vocês
ordenaram
Condicional
vós
ordenaríeis - ordenaríades
elas-eles-vocês
ordenariam
Conjuntivo
Pretérito Imperfeito
vós
ordenásseis - ordenássedes
elas-eles-vocês
ordenassem
Futuro
elas-eles-vocês
ordenarem
Imperativo
Negativo
nunca
ordeneis - ordenedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
ordenarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) ordenache
Pretérito Imperfeito :
(vós) ordenávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) ordenárais
Condicional :
(vós) ordenaríais
Imperativo :
(vós) ordenade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
ordenai-la - ordenade-la
elas-eles-vocês
ordenam-na
Pretérito Perfeito
eu
ordenei-a - ordenei-na
ela-ele-você
ordenou-a - ordenou-na
elas-eles-vocês
ordenaram-na - ordenárom-na
Futuro
eu
ordená-la-ei - ordenarei-na
tu
ordená-la-ás - ordenará-la
ela-ele-você
ordená-la-á - ordenará-a
nós
ordená-la-emos - ordenaremo-la
vós
ordená-la-eis - ordenarede-la
elas-eles-vocês
ordená-la-ão - ordenarám-na
Pretérito Imperfeito
vós
ordenávei-la - ordenávade-la
elas-eles-vocês
ordenavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
ordenárei-la - ordenárade-la
elas-eles-vocês
ordenaram-na
Condicional
eu
ordená-la-ia - ordenaria-a
tu
ordená-la-ias - ordenaria-la
ela-ele-você
ordená-la-ia - ordenaria-a
nós
ordená-la-íamos - ordenaríamo-la
vós
ordená-la-íeis - ordenaríade-la
elas-eles-vocês
ordená-la-iam - ordenariam-na
Conjuntivo
Presente
vós que
a ordeneis - a ordenedes
elas-eles-vocês que
a ordenem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a ordenasse
vós se
a ordenásseis - a ordenássedes
elas-eles-vocês se
a ordenassem
Futuro
ela-ele-você quando
a ordenar
elas-eles-vocês quando
a ordenarem
Imperativo
Afirmativo
ordenai-a - ordenai-na
vós
Negativo
nunca
a ordeneis - a ordenedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a ordenar - ao ordená-la
tu para
a ordenares - ao ordenare-la
ela-ele-você para
a ordenar - ao ordená-la
nós para
a ordenarmos - ao ordenarmo-la
vós para
a ordenardes - ao ordenarde-la
elas-eles-vocês para
a ordenarem - ao ordenarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a ordenar - ao ordená-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) ordenache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) ordenávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) ordenárai-la
Condicional :
(vós) ordenaríai-la - (vós) ordená-la-íais
Imperativo :
(vós) ordenade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.